داستان ساخت باتری 2 هزار ساله ایرانیان در دوره اشکانیان این گونه آغاز شد که در سال ۱۹۳۶، کارگران در حین ساخت یک راه آهن در نزدیکی بغداد (که زمانی بخشی از امپراتوری قدرتمند اشکانی ایران، حدود ۲۵۰ پیش از میلاد تا ۲۵۰ پیش از میلاد بود)، به چیزی برخوردند که به نظر می رسید یک باتری باستانی باشد که اکنون به باتری پارتی معروف است.
باتری 2 هزار ساله ایرانیان در دوره اشکانیان چگونه ساخته شده بود ؟
این باطری که گاهی به باطری بغداد هم نامیده می شود ، در واقع یک کوزه است که در خوجوت رابو در خارج از بغداد یافت شد که حدود 2000 سال قدمت دارد و از یک کوزه سفالی پر از محلول سرکه تشکیل شده است که میله آهنی را در خود جای داده است که توسط یک استوانه مسی محصور شده است. نکته قابل توجه این است که این پیکربندی تقریبا 101 تا 2.0 ولت برق تولید می کند.
باتری باستانی و مخترع ناشناس
در سال 1983 ، باستان شناس آلمانی ویلهلم کونیگ اولین توصیف از این شیشه را ارائه داد و به شباهت آن به یک باتری الکتریکی اشاره کرد.
ویلارد اف. م. گری بعدا کارکرد این دستگاه را تکرار کرد و قابلیت های الکتروشیمیایی آن را هنگامی که با الکترولیتی مانند آب انگور پر می شد، تایید کرد. با این حال، اکتشاف بیشتر با شروع جنگ جهانی دوم متوقف شد.
کاربرد واقعی این کوزه ها همچنان موضوع بحث دانشمندان است این در حالی است که برخی در مورد استفاده از آن ها به عنوان باتری بحث می کنند،
برخی دیگر همچنان شک دارند و سوالاتی را در مورد منشا و عملکرد مورد نظر خود مطرح می کنند. اگر واقعا باتری بودند، چه کسی و با چه هدفی آن ها را اختراع کرد؟
متاسفانه، هیچ سند مکتوبی وجود ندارد که کارکرد دقیق باتری های سفالی اشکانی را شرح دهد، چرا که منابع ادبی و کتابخانه های ایرانی در طول حمله به سرزمین های ایران در قرن هفتم پس از میلاد، نابود شدند.
اگرچه عملکرد دقیق این باتری های سفالی 2000 ساله هنوز مشخص نیست، اما نظریه غالب نشان می دهد که ممکن است نوعی باتری بوده باشد. دانشمندان حدس می زنند که این باتری ها، اگر واقعا کارکردی داشته باشند، که برای آبکاری الکتریکی مورد استفاده قرار می گرفتند،
مانند استفاده از لایه ای از یک فلز (مانند طلا)بر روی سطح فلز دیگر (مانند نقره)، تکنیکی که هنوز هم در ایران مورد استفاده قرار می گیرد.
الکتریسته در دنیای باستان
کشف باتری اشکانی نظریه هایی را مطرح کرد که نشان می داد مفهوم باتری ممکن است پیش از دانشمند مشهور الساندرو ولتا مطرح شده باشد. این یافته سوالاتی را در مورد جدول زمانی پیشرفت های فن آوری در زمینه الکتریسیته مطرح می کند.
با نگاهی به لحظات کلیدی در تاریخ الکتریسیته، یکی از اولین نمونه های ثبت شده به سال ۲۷۵۰ پیش از میلاد بازمی گردد، زمانی که مصریان باستان برای اولین بار با الکتریسیته به شکل ماهی الکتریکی مواجه شدند.
این ماهی ها که با نام گربه ماهی الکتریکی شناخته می شوند، “تندرهای نیل” نامیده می شوند. این کشف باعث قرن ها کنجکاوی و آزمایش شد، از جمله آزمایش های ابتدایی مانند استفاده از میله آهنی برای تحریک شوک الکتریکی از ماهی.
در سال ۵۰۰ پیش از میلاد، تالس مایلتوس مشاهده کرد که مالیدن مواد سبک مانند خز یا پر به کهربا می تواند الکتریسیته ساکن تولید کند.
تا سال ۱۶۰۰ میلادی که ویلیام گیلبرت پیشرفت های قابل توجهی در درک الکتریسیته ساکن داشت، این پدیده پس از نزدیک به ۲۰۰۰ سال ابهام نسبی بیشتر مورد بررسی قرار گرفت.
این احتمال شگفت انگیز است که در نظر بگیریم که کوزه های باستانی می توانستند به عنوان باتری های اولیه عمل کنند. اگر اینطور باشد، به این معنی است که اختراع باتری مدرن توسط کنت الساندرو ولتا 1600 سال بعد از آن بوده است.
