این که قطع اینترنت ، دیگر کابوس کسب و کارهای مجازی در ایران نیست و این مشکل سال هاست که یک واقعیت راستین و ملموس در این حوزه است را می شود این روزها و در کشور به درستی لمس کرد.
ما اگر بر آن چه را که این روزها در کشور می گذرد قضاوتی نکنیم ؟ اما با تصمیم گیرندگان حوزه IT و فضای مجازی کشور که سال هاست شاهد تحریم ها ، جنگ ها و گذار و گذرهای مختلف این مرز و بوم از چالش های بیشماری بوده اند و بودجه های میلیاردی برای آن خرج کرده اند و حالا در عصر هوش مصنوعی به جای آماده کردن و ران کردن لاینی مطمئن و قابل قبول برای حوزه IT کشور و فعالان آن، یک شبه انگشت خود را بر روی دکمه فیلتیرنگ و خاموشی اینترنت می گذارند و ارتباط با جهان را اگر نه ، بلکه کانال ارتباطی بین کاسبان بازار و مشتریان آنلاین را در تمامی لایحه های اقتصادی کشور آن هم بدون توجه به عواقب وحشتناک اقتصادی آن قطع می کنند ، حرف های زیادی داریم ؟
حرف هایی از جنس اعتراض و صحبت هایی از سر انتقاد ، این که چرا با آگاهی کامل شماها از شرایط موجود کشور و بخصوص در این 2 دهه اخیر هرگز به فکر چاره برای روزهای بحرانی نبودین و تنها راه حل را قطع اینترنت دانستید؟
شماها که از وابستگی 70 درصدی کسب و کارهای کشور به فضای مجازی آشنا بودین و هستین؟ پس چرا تا به امروز به فکر جایگزینی مناسب و قابل اعتماد برای آن نبودید ؟ موضوعی که ناخردانه، نارضایتی های صنفی را بیشتر و بی برنامهگی شماها را برای حوزه اینترنت کشور مشخص می کند.
بنابراین هیچ انسان دانا و خردمندی در هیچ کجای این کره خاکی یافت نمی شود که خواهان بحران باشد ، عدم امنیت را بپذیرد و دوست دار ناآرامی باشد. همانگونه که مردمان خردمند کشورمان نیز در تاریخ این کشور و بخصوص در این 45 سال اخیر خواهان هیچ یک از موارد بالا نبوده و همواره همسوی با قوانین کشور ، همراهانی مطمئن، هموطنانی قانونمند و شهروندانی قانوندان، بی نظیر و مثال زدنی بوده اند. چرا احساس نکردین که این هموطنان و این شهروندان لیاقت و جایگاهشان بالاتر و بیشتر از این است که نباید دکمه خاموشی رزق و روزیشان را یک شبه بزنید و ترمز کسب و کارهای مجازیشان را هر وقت دلتان بخواهد بکشید.
این کشور از بحران های بیشماری عبور کرده و از این بحران نیز با سر بلندی عبور خواهد کرد اما یادمان باشد که در عصر هوش مصنوعی ، فرصت برای جبران اشتباهات، بسیار کوتاه و اندک شده و از سال ها که در ذهن شماست به ساعت ها و حتی لحظه ها رسیده است ، قدر این مردم را بدانید و بیندیشید اگر این روزها درمانی برای دردهایشان ندارید ، لااقل نمک بر زخمهایشان نباشید.
